คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ฉันเป็นฉัน..ฉันเป็นใคร..
ฉั
..ฉันจะเกิด..ฉัน
ฉันเกิดเป
ZenKen Truefuturegroup
วันอังคารที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2557
วันอาทิตย์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#36 ถ้ามึงอยากเปลี่ยนชีวิต มึงก็เปลี่ยนวิธีคิดสิ
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ถ้ามึงอยากเปลี่ยนชีวิต
มึงก็เปลี่ยนวิธีคิดสิ
คนทำงานเก่งๆ...อย่างมึง
ไม่มีทาง"รวย"สู้คนคิดเก่งห
เพราะคนที่คิดเก่งๆ
มันเอาคนทำงานเก่งๆอย่างมึง
แล้วมันบวกกำไรไปเรียบร้อย.
.jpg)
ZenKen Truefuturegroup
วันศุกร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#35 ผมเกิดมาเป็นคนใต้ ผมก็ภูมิใจในบ้านเกิดของตัวเองเสมอ...!
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ผมเกิดมาเป็นคนใต้ ผมก็ภูมิใจในบ้านเกิดของตัวเองเสมอ...!
เมื่อผมต้องมาใช้ชีวิตอยู่ที่ภาคเหนือ ผมก็ต้องทำให้คนเหนือยอมรับในความเป็น"คนใต้"ของผม
สุดท้ายแม้กระทั่งผู้นำ"ชนเผ่าม้ง"ก็ให้เกียติยอมรับและทำพิธีแต่งตั้งให้ผมเป็น"พี่น้องร่วมเผ่า"
ผมว่า...การมีชีวิตอยู่นานเท่าไหร่ไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งสำคัญคือมีชีวิตอยู่อย่างไร
ถึงแม้เราจะเข้าใจชีวิตจากการมองย้อนหลัง แต่เราต้องดำเนินชีวิตไปข้างหน้า
ทุกการแข่งขัน...คนที่ชนะไม่เคยยอมแพ้..!คนที่ยอมแพ้ไม่เคยชนะ..!!
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#34 ความกล้า กับ ความบ้า
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ความกล้า กับ ความบ้า
มีเพียงเส้นบางๆกั้นกลางเพี
ZenKen Truefuturegroup
วันพุธที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#33 เมื่อคุณลงมือทำ คุณ"อ า จ จ ะ" ไม่ประสบความสำเร็จ
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
เมื่อคุณลงมือทำ คุณ"อ า จ จ ะ" ไม่ประสบความสำเร็จ
แต่ถ้าคุณไม่กล้าลงมือทำ...
อย่าเพิ่งปฏิเสธชีวิตที่ดีข
ยอมเสียสละเวลาสักนิด "เรียนรู้ทุกอย่าง" ก่อนลงมือทำ
และอย่าทำเพียงเพราะ "มั่นใจว่ากูเก่ง" ทั้งที่ยังไม่รู้จริง....
เพราะมันจะทำให้คุณ ล้ ม เ ห ล ว แ ล ะ เ สี ย เ ว ล า
ZenKen Truefuturegroup
วันอังคารที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#32 เมื่อเริ่มรู้สึกว่า.....ทำดีแล้วไม่ได้ดี....!
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
เมื่อเริ่มรู้สึกว่า.....ทำดีแล้วไม่ได้ดี....!
เราต้องตั้งสติดีๆ...แล้งบอกกับตัวเองว่า.....
อย่าเพิ่งท้อ เราคงยังทำดี"ไม่พอ"เท่านั้นเอง
อดทน อดกลั้น กัดฟัน มุ่งมั่น"ทำดี"ต่อไปเรื่อยๆ
ถึงจะไม่มีใครรับรู้ "เรารู้อยู่แก่ใจ" ก็พอ.....
ZenKen Truefuturegroup
วันจันทร์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#31 ทุกวันนี้.....ถามตัวเองสิว่าคุ้มไหม...?
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ทุกวันนี้.....ถามตัวเองสิว
กับเงินทองที่ได้มาเพื่อแลก
หลายๆคนยอมเสียเวลา.....เพื
แต่บางคนยอมเสียเงิน .....เพื่อซื้อเวลา
หลายคนที่อยากรวยแต่ไม่กล้า
รอวันที่เค้าไล่ออก...แล้วค
แปลก...แต่จริง...!!!
ZenKen Truefuturegroup
วันเสาร์ที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#30 ผมรู้ตัวเองดีว่า ใช้ร่างกายอย่างโหดร้ายมากๆ
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ผมรู้ตัวเองดีว่า ใช้ร่างกายอย่างโหดร้ายมากๆ
กลางคืนคุยงาน กับผู้หลักผู้ใหญ่ในวงเหล้า
พอตอนเช้าคุยงานกับพักพวกให
ถึงตอนเที่ยงมาพอกหน้า...บ่
แล้วคืนนี้ต้องเอาหน้าใสๆไป
วนเวียน...เปลี่ยนร้าน เปลี่ยนที่ เปลี่ยนกลุ่ม
แต่ที่ไม่คิดจะเปลี่ยนคืออา
แม้เลข 5 ใกล้จะมาเยือน แต่พวกเพื่อนๆยังอิจฉา
ไม่ต้องตามหาคนดีๆแค่ทำตัวด
แต่ถ้าอยากหน้าใสอ่อนกว่าวั
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#29 ผมนั้งดูแล้วน้ำตาซึมเลยครับ
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ผมนั้งดูแล้วน้ำตาซึมเลยครับ
เคยถามตัวเองบ้างไหมว่าสิ่งที่ชอบ กับ สิ่งที่ควร เราต้องทำอะไรก่อนกันแน่ พ่อกับแม่ ไม่ได้มีเวลารอคอยเพื่อดูความสำเร็จของเรานาน อย่างที่เราคิด ตัวเราเองก็ไม่ได้เหลือเวลาอีกมากมายอย่างที่เราเข้าใจ เคยเห็นไหมว่าคนที่อายุน้อยกว่าเราเค้าตายไปแล้วกี่คน มันจะมีประโยชน์อะไรกับการเดินไปเคาะโลกบอกให้พ่อแม่กินข้าวแล้วฟังพระสวด ในขณะท่านยังมีชีวิตเราเคยคิดที่จะทำเพื่อท่าน อย่างมุ่งมั่นและแน่วแน่สักแค่ไหน...ไม่ว่าเราจะเป็นใหญ่เป็นโตสักแค่ไหน เราก็เป็นแค่"ลูก"ที่ควรทำหน้าที่ดูแล พ่อและแม่หรือผู้มีพระคุณ ผมเชื่อว่าคนที่มีวลานั้งอ่านโพสนี้จนจบ ท่านมีเวลาเล่นเฟสบุ๊ค แต่วันนี้ท่านถามพ่อกับแม่แล้วไหมว่า...ท่านกินอะไรบ้างหรือยัง...?
แล้วอย่าลืมถามตัวเองด้วยว่า...ได้ทำอะไรเพื่อท่านบ้างหรือยัง..?
ZenKen Truefuturegroup
วันศุกร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#28 ผมไม่ได้แอนตี้ผู้ชายใส่ตุ้มหูแต่อย่างใด
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ผมไม่ได้แอนตี้ผู้ชายใส่ตุ้
แต่ส่วนตัวผมไม่ชอบ...แต่ผม
ในทุกๆเช้าที่ผมหยิบตุ้มหูม
ไปร์ท...วันนี้นายต้องเจอกั
กับบางคำพูดและกับบางการกระ
ที่นายไม่ชอบ ไม่อยากเห็น ไม่อยากเจออีกแล้ว
แต่ถ้าต้องเจอ ต้องอยู่กับมันให้ได้ อย่างมีความสุข
เพราะหลายๆสิ่งที่ต้องการ..
ZenKen Truefuturegroup
วันพฤหัสบดีที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#27 "ข้าวไข่เจียว"
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
"ข้าวไข่เจียว"คืออาหารจานเ
ที่กินกันทุกชนชั้น ทุกเพศ ทุกวัย
จะต่างกันออกไปก็ตรงที่ราคา
กินที่ร้านไหน...แต่ยังไง..
ข้าวไข่เจียว...!!
ZenKen Truefuturegroup
วันพุธที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#26 ท้องฟ้าตั้งกว้าง เครื่องบินยังชน...!
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ท้องฟ้าตั้งกว้าง เครื่องบินยังชน...!
นับประสาอะไรกับ"คน"ที่อยู่
ที่จะไม่กระทบกระทั่งกันบ้า
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#25 "มีความรู้" "มีความพยายาม"
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
"มีความรู้" แต่...ขาดความพยายาม
"มีความพยายาม" แต่...ขาดความรู้
ไม่มีทางนำไปสู่"ความสำเร็จ
งานที่มี"ผลตอบแทนสูง"มันยา
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#24 จากเด็กบ้านนอกในวันนั้นจนมาเป็นผมในวันนี้
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
จากเด็กบ้านนอกในวันนั้นจนม
ผมไม่เคยคิดละทิ้งความฝันใน
เพียงเพราะคิดว่าเป้าหมายมั
ถ้าหากยังไม่ได้เดินไป ผมไม่เชื่อ...ว่าไกลจริง
ผมไม่โทษเวร โทษกรรม ที่ลำบาก
ตัวผมเอง ต่างหาก สร้างเงื่อนไข
บุญผมทราบ บาปผมรู้ อยู่แก่ใจ
การกระทำ สิ่งใดใด ผมเลือกเอง
ZenKen Truefuturegroup
วันอังคารที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#22 คนที่..."ยังยิ้มได้" ใช่ว่าเขาจะ "ร้องให้" ไม่เป็น
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
คนที่..."ยังยิ้มได้" ใช่ว่าเขาจะ "ร้องให้" ไม่เป็น
คนที่..."ดูเยือกเย็น" ใช่ว่าเขาจะ "อ่อนแอ" ไม่ได้
คนที่..."ดูเปราะบาง" แต่ยัง "เข้มแข็งได้" มีถมไป
คนที่..."เก็บอาการไว้" ใช่ว่า เขาจะไม่รู้สึกอะไรเลย..!
ไม่สำคัญว่า...วันที่เราสุข
แต่ในวันที่"เราเจ็บป่วย"..
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#21 จะทำอะไรมีความ"มั่นใจในตัวเองสูง"นะดี
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
จะทำอะไรมีความ"มั่นใจในตัว
แต่ถ้ามั่นใจจนถึงขนาดไม่ฟั
คำว่า "อีโก้" กับคำว่า "อีโง่" ถึงออกเสียงใกล้เคียง
แต่ความหมายมันโครตแตกต่างก
ZenKen Truefuturegroup
วันอาทิตย์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#20 ตั้งแต่ผ่านเหตุการแผ่นดินไหว อะไรสั่นนิดสั่นหน่อย
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ตั้งแต่ผ่านเหตุการแผ่นดินไ
แล้วคนที่บ้านพัง เค้าจะฝังใจขนาดไหน ผมขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจ
ด้วยการร่วมบริจาคปูนซีเมนเ
และขอบคุณท่านรอง บังอร มะลิดิน(รองนายกเทศมนตรีนคร
ที่มอบโอกาสดีๆให้ผมได้ร่วม
ขอบพระคุณมากครับพี่สาวคนเก
.jpg)
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#19 เมื่อ ค ว า ม รั ก ขาดความ เ ข้ า ใ จ
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
เมื่อ ค ว า ม รั ก ขาดความ เ ข้ า ใ จ
"คำอธิบาย"ก็กลายเป็นเพียง"
คุณค่าของ"ความรัก"คือรู้จั
ไม่ต้องมองหาคนที่"ใช่"หาคน
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#18 ไม่สำคัญหรอก...ว่าอายุจะเท่าไหร่
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
ไม่สำคัญหรอก...ว่าอายุจะเท
อยู่ที่ว่า"คิดได้เมื่อไหร่
นั่นแหละคือ...วันที่ เ ริ่ ม ต้ น ของชีวิต...!
ZenKen Truefuturegroup
วันเสาร์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2557
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#17 องค์คุลีมาลยังกลับใจ แล้วคุณเป็นใครถึงจะไม่กลับตัว
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
องค์คุลีมาลยังกลับใจ แล้วคุณเป็นใครถึงจะไม่กลับ
สัตย์ป่าอย่าง"อสรพิษ"ยังไม
ถ้าท้องเค้าอิ่ม....และไม่ท
แต่บางคนกินจน"พุงกาง"ยังทำ
ผมไม่ได้ชอบงู...แต่ไม่เคยค
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท..... #16 บทเรียนชีวิต มนุษย์เงินเดือน
บทเรียนชีวิต มนุษย์เงินเดือน
ชีวิตฉันตอนนี้ คิดว่าน่าจะ Level Up เข้าสู้การเป็นมนุษย์เงินเดือนขั้น 2 แล้ว แต่ก็ไม่รู้หรอกว่ามันมีกี่ขั้น เพียงแต่ว่า ใช้ความคิด ตัวเองในการคิดแยกแยะว่า มันผ่านช่วงชีวิตมนุษย์เงินเดือนแบบเดิมๆ มาแล้วมันเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ นั้นแหละ แสดงว่าเราได้ข้ามขั้นมาแล้ว ทั้งที่จริงๆ มันอาจจะอยู่กับที่ก็ได้ใครจะไปรู้ ฉันก็แค่อุปโลก มันขึ้นเองก็เท่านั้นเองแหละ
ด้วยชีวิตนี้ ได้เปลี่ยนงาน จากเดิมเข้างาน 9 โมง ออก 6 โมง ชิวๆ ทำงานไม่ต้องคิดอะไำรมากมาย แผนงานไม่ต้องชัดเจนมากนัก แต่สำหรับที่ใหม่ เข้างานเช้าขึ้น เริ่ม 8.30 แต่เลิก 6 โมงเหมือนเดิม ซึ่งก็ไม่ได้ต่างอะไร เพียงแต่ฉันต้องเดินทางไกลกว่าเดิม เพราะเมื่อก่อนไปหาที่พักใกล้ที่ทำงาน ส่วนเรื่องงาน ก็ต้องชัดเจนว่าแต่ละวันจะทำอะไร ทุกอย่างต้องเปะๆ ฉันก็ถือว่านี่แหละเป็นอีกขั้นของการเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้ว แต่ที่ใหม่ก็ยอมรับว่าฉันทำงาน ถึงจะหนัก จะเครียต แต่ก็ดีใจ เพราะได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ที่อยากเรียนรู้มากมาย ถึงจะเหนื่อยแค่ไหน ก็ยังยิ้มได้.. (ในใจนะ เพราะยิ้มออกมาจริงๆ คงยาก 555) คงเป็นเพราะ การซื้อใจแหละมั๊ง เพราะโดยส่วนตัวฉัน จะทำงานให้ใคร คนๆนั้น หรือ หัวหน้า ต้องซื้อใจฉันให้ได้เสียก่อน ส่วนตัวฉันเองเชื่อมาตลอดว่า การจะให้ใครทำงานให้ ถ้าเราซื้อใจเขาไม่ได้ ทำไมเขาจะต้องทำงานให้เรา และเรื่องนี้เอง ที่หัวหน้าเคยสอนฉันว่า
การจะให้คนอื่นทำงานให้นั้น มีเหตุผลที่เขาจะทำให้เราเพียง 3 ข้อเท่านั้น
1. เขาทำงานให้เพราะความเสน่หา มิตรภาพ หรือเพราะรัก
2. เขาทำงานให้เพราะมีผลประโยชน์ได้เสียกับเรา
3. เขาทำงานให้เพราะตำแหน่งหน้าที่การงาน หรือ เพราะคำสั่ง
และฉันก็เชื่อว่าจริง เพราะสำหรับตัวฉันเอง จะทำงานให้ใครก็คงไม่พ้น 3 ข้อนี้อยู่ดี เพียงแต่ว่า ทำงานให้แล้ว คุณภาพดีไม่ดี นั้นอีกเรื่อง แต่ถ้าทำหรือไม่ทำ ก็คงเป็นไปตามเหตุผลทั้ง 3 ข้อนี้แหละ
ทุกครั้งที่เบื่อจากการทำงาน มักทำให้ฉันคิดว่า ทำไมชีวิตมัน ต้องมาวนลูป แบบนี้วะ เมื่อไหร่จะหลุดลูปแบบนี้ออกไปซะที จริงๆ แล้วไอ้การทำงาน รูทีน เนี่ยมันก็แสนจะน่าเบื่อนะ บางครั้งเราเจอพี่บางคนก็เกิดคำถามว่า เขาทำงานแบบนี้มาเป็นสิบๆ ปีแล้วจริงเหรอ ทนทำไปได้ไงวะ ไม่เบื่อหรอ ฉันเชื่อว่าหลายคนก็คงเจอ ประเด็นนี้คิดว่า มีหลายปัจจัยนะ เรื่องของ Gen น่าจะมีส่วน เท่าที่เคยศึกษามา เขาบอกว่า คน Gen X หรือ Baby Boom เนี่ยมักจะไม่ค่อยเปลี่ยนงาน จะทำงานเดิมๆ ซ้ำๆ สิบปีก็ทำได้่ ผิดกับพวก Gen Y ที่เบื่องานง่ายๆ ถ้าเห็นงานน่าเบื่อ ไม่ท้าทายก็คิดจะย้ายออก หรือไปหางานใหม่เอาได้ง่ายๆ
ไอ้ชีวิต รูตีน ..เอ้ย … รูทีน …เอ้ย… ถูกแล้ว! รูทีน เนี่ย มันมาจาก ภาษาอังกฤษที่ว่า Routine ซึ่งจริงๆแล้วไอ้ รูทีนเนี่ย มันก็คลอบคลุมไปถึงชีวิตประจำวันในทุกๆ ส่วนเลยหละ เรามักจะใช้แค่ งานรูทีน คือ งานที่ต้องทำเป็นประจำทุกวัน ซ้ำๆเดิมๆ เช่น ทำบันทึกการประชุมทุกครั้ง การทำรายงานยอดขายทุกสัปดาห์ ฯลฯ แต่จริงๆ แล้วชีวิตเรา มันก็ถูกกำหนดมาให้เป็น รูทีนอยู่แล้ว เช่น วันนึงต้องกินข้าว 3 มื้อ เช้า กลางวัน เย็น ตื่นเช้าต้องแปรงฟัน อาบน้ำ ตกเย็นก็ อาบน้ำ อย่างงี้เป็นต้น มนุษย์เราเหมือนถูกออกแบบมาให้เป็นอย่างนี้อยู่แ้ล้ว ดังนั้นไอ้รูทีน เนี่ยมันคงไม่ผิดอะไรหรอก มันคงจะอยู่ที่ มุมมองของเราต่างหาก อยู่ที่ทัศนคติของเราต่างหาก ว่าจะมองมัน หรือ ใช้ชีวิืตกับมันยังไง ให้มันไม่ซ้ำซาก ไม่น่าเบื่อ ซึ่งเรื่องพวกนี้ เราก็ทำมันอยู่เพียงแต่ว่า เราไม่เห็นเท่านั้นเอง อย่างการกินข้าวเป็นรูทีน เช้า กลางว้น เย็น เราก็แก้ไขมันด้วยการ หาอะไรกินแปลกๆ ใหม่ๆ ไม่ซ้ำเดิม ถามว่าทุกวันนี้ ถ้าเลือกได้เราอยากกินของเดิมๆ ทั้งสามมื้อเหรอ ก็คงไม่ อย่างงี้เป็นต้น ถ้าเราสามารถทำให้งานที่น่าเบื่อๆ สนุกขึ้นมาได้ ก็คงจะดี แต่ประเด็นก็คือ เราจะมองยังไงนั้นแหละ 55 5
สุดท้ายแล้ว ฉันก็คิดว่า ชีวิตเรามันก็ควรจะมีจุดมุ่งหมายด้วยกันทั้งนั้น ว่าอนาคตแล้ว ปลายทางชีวิต เราอยากจะเป็นแบบไหน หาเป้าหมายให้เจอแล้ว ก็ค่อยๆ เดินตามทางไปให้ถึง พอดีฉันไม่ได้เป็นสาวกศาสดาจ๊อบอ่านะ ที่จะต้องคิดว่าทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพราะพรุ่งนี้จะตายแล้ว เนี่ย แต่สำหรับฉัน มันย่อมมีวันพรุ่งนี้เสมอ ทำวันนี้ให้ดี ถ้ายังไม่ดี ก็ยังมีพรุ่งนี้ให้แก้ตัว ..
พอดีว่าไปเจอ บทเรียนมนุษย์เงินเดือนใน Google ก็เอามาแชร์ให้อ่านกัน ถือว่าเป็นประสบการณ์จากรุ่นพี่ มนุษย์เงินเดือนดี
เสียดายไม่ตั้งใจทำงานในช่วงแรกของชีวิตการทำงาน
ไม่ว่าจะเป็นอดีตมนุษย์เงินเดือนหรือมนุษย์เงินเดือนรุ่นพี่ๆ ในปัจจุบัน มักจะรู้สึกเสียดายกับชีวิตการทำงานที่ผ่านมาเนื่องจากช่วงแรกๆ ของการทำงานไม่ค่อยตั้งใจและทุ่มเทมากนัก เนื่องจากตอนนั้นคิดว่าทำงานแลกกับเงิน ได้เงินน้อยก็ทำน้อย ที่ไหนให้มากก็ขยันขึ้นมาหน่อย คิดอย่างเดียวว่าถ้าขยันทำงาน เจ้านายจะติดใจและใช้มากขึ้นเรื่อยๆ เราก็เหนื่อยอยู่คนเดียว มารู้ตัวอีกครั้งก็ต่อเมื่อทำงานไปตั้งนานไม่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเสียที เด็กรุ่นใหม่ๆ ที่พึ่งเข้ามาแซงหน้าไปเสียแล้ว ที่สำคัญชีวิตช่วงแรกที่ทำงานมักจะเป็นช่วงที่เรารู้สึกว่าทำงานเหนื่อยกว่าตอนเรียน ดังนั้น วัยนี้คนทำงานบางคนก็เริ่มเที่ยว ดื่ม กิน ใช้ชีวิตเปลืองมาก เลิกงานเสร็จเที่ยวต่อจนดึกจนดื่น เผลอๆ บางวันใส่ชุดเดิมมาทำงาน (เพราะยังไม่ได้กลับบ้าน) แล้วจะทำงานดีได้อย่างไร กายและใจมาทำงานเพียงครึ่งเดียว เพื่อนบางคนก็มัวแต่ทำงานเพื่อค้นหาตัวเองว่างานที่กำลังทำอยู่นั้นใช่สิ่งที่ต้องการหรือไม่ บางคนก็ทำงานเพื่อรอโอกาสหางาน ใหม่ สุดท้ายชีวิตการทำงานในช่วงแรกๆ แทนที่จะมีเส้นการเรียนรู้ที่สูงชันกลับกลายเป็นเส้นการเรียนรู้ที่แบนราบ อายุงานผ่านไป แต่อายุใจที่มีต่องานยังอยู่เท่าเดิม ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะตั้งใจและขยันทำงานตั้งแต่ปีแรกที่เข้ามาทำงาน และจะกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ทั้งที่เกี่ยวและไม่เกี่ยวข้องกับหน้าที่ที่รับผิดชอบ และจะลดหรืองดการเที่ยวและดื่มให้น้อยลง เพราะตอนนี้ผลกรรมเริ่มสนองให้เห็นแล้วว่าการใช้ชีวิตแบบประมาทนั้นส่งผลต่อสุขภาพร่างกายระยะยาว
เสียดายที่แต่งงานเร็วไปหน่อย
มนุษย์เงินเดือนเงินหลายคนเสียโอกาสในความก้าวหน้าในอาชีพไปเพราะรีบเป็นฝั่งเป็นฝาเร็วเกินไป คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้ว หาเงินได้เองแล้ว ปกครองและดูแลตัวเองได้แล้ว ก็ริคิดที่จะไปเอาคนอื่นมาดูแลเพิ่มเติม (ทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้ดูแลพ่อแม่ที่ส่งเสียให้เรียนมาจนจบ) เมื่อชีวิตแต่งงานเข้ามาเร็วชีวิตครอบครัวเข้ามาเร็ว ปัญหาประจำตำแหน่งชีวิตคู่ก็เข้ามาเร็ว ทั้งๆ ที่อายุงานและประสบการณ์ชีวิตในหน้าที่การงานยังน้อยอยู่ ทำให้ปัญหาครอบครัวเริ่มมาเป็นตัวถ่วงในเรื่องความก้าวหน้าในอาชีพ เพราะไหนจะต้องให้เวลากับครอบครัวมากขึ้น เวลาที่ทุ่มเทกับงานก็น้อยลง ถ้าใครยังทุ่มเทกับงานมากอยู่อีกก็จะทำให้เกิดปัญหาครอบครัว เงินเก็บที่ยังไม่เต็มที่ก็ต้องควักออกมาใช้ เพราะมีลูกทั้งๆ ที่ยังไม่พร้อมในหลายๆ ด้าน คิดง่ายๆ ว่าในช่วงเวลาเดียวกันเพื่อนเราที่ยังไม่แต่งงานเขามีเวลาทุ่มเทกับการทำงานเพื่อปีนป่ายขึ้นไปสู่จุดหมายแห่งความสำเร็จ ในขณะที่เราต้องปีนป่ายเหมือนกับเขา แต่เราต้องกระเตงคู่สามีหรือภรรยาและลูกไปด้วย นึกดูเอาเองก็แล้วกันนะครับว่าใครจะปีนไปได้สูงและไกลกว่ากัน ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะทำงานก่อนสักระยะหนึ่ง อย่างน้อยก็ได้มีโอกาสเลื่อนตำแหน่งมาบ้างแล้วจึงคิดจะแต่งงาน อย่างน้อยก็ต้องมีเงินเก็บมาบ้างแล้ว หรืออาจจะต้องมีประสบการณ์ในการทำงานที่เพียงพอต่อการหางานใหม่ที่มีตำแหน่งที่สูงกว่าก่อนจึงจะแต่งงาน และการที่เรามีเวลาทำงานผ่านไปสักระยะหนึ่งก็น่าจะมีเวลาในการคบหาหรือดูใจกับที่เราจะเลือกมาเป็นคู่ได้ดีขึ้น
เสียดายที่ไม่ได้ศึกษาต่อ ความเสียดายข้อนี้เชื่อว่าเกินครึ่งของมนุษย์เงินเดือนที่มีความรู้สึกแบบนี้ เพราะตอนเข้ามาทำงานแรกๆ เกือบทุกคนมักจะคิดว่าจะหาเวลาศึกษาต่อ รอเก็บเงินค่าเทอมไปสักพักก่อนและรอให้ทำงานเข้าที่ก่อน แต่ด้วยเหตุปัจจัยหลายอย่างทำให้มนุษย์เงินเดือนส่วนใหญ่พลาดเป้าหมายนี้ไป เช่น งานยุ่งไม่มีเวลาเรียน พอจะเรียนก็เปลี่ยนงาน (เหตุผลเดิม คือ รอให้งานเข้าที่แล้วค่อยเรียน) ไม่มีเงินค่าเทอม ขี้เกียจอ่านหนังสือ สอบไม่ได้ (เพราะไม่ตั้งใจ) ใจอยากเรียนแต่ไม่เคยแม้แต่จะลงมือทำอะไรเลย เลือกที่เรียนมากเกินไป บางคนลองไปเรียนแล้วแต่ไปไม่รอดเพราะแบ่งเวลาไม่เป็น อดีตมนุษย์เงินเดือนหลายคนคิดย้อนกลับไปว่าถ้าตอนนั้นเรียนต่อในระดับนั้นระดับนี้ ป่านนี้คงจะประสบความสำเร็จไปมากกว่านี้แน่นอน เพราะมีอยู่ช่วงหนึ่งมีโอกาสดีๆ เข้ามาในชีวิต คุณสมบัติครบทุกอย่าง ขาดอย่างเดียวคือวุฒิการศึกษาไม่ถึง เลยเสียโอกาสที่สำคัญในชีวิตการทำงานไป มาถึงตอนนี้ก็แก่เกินเรียนแล้ว ยิ่งออกมาทำธุรกิจส่วนตัวถึงแม้เวลาจะมีมากขึ้น แต่กำลังใจมีน้อยลง แรงใจมีน้อยลง และไม่รู้จะเรียนไปทำไม เพราะงานธุรกิจส่วนตัวที่ทำอยู่ไม่จำเป็นต้องมีวุฒิการศึกษาสูงๆ ก็ได้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ คิดว่าจะต้องตัดสินใจเรียนตั้งแต่เพิ่งเริ่มทำงานใหม่ๆ สักปีสองปี จะยอมอดทนไปสักระยะหนึ่ง และจะเรียนให้จบก่อนที่จะเปลี่ยนงานใหม่หรือมีครอบครัว
เสียดายที่มัวแต่ทะเลาะกับเจ้านายและเพื่อนร่วมงาน มนุษย์เงินเดือนหลายคนเสียเวลาไปกับปัญหาคนเยอะมาก ทั้งปัญหาหัวหน้า ปัญหาเพื่อนร่วมงาน บางคนก็มีปัญหากับลูกน้องอีก วันๆ เสียเวลาของสมองไปกับการคิดถึงปัญหาคนอื่น ตอนที่เป็นลูกจ้างเรามักจะคิดว่าปัญหาทะเลาะกับคนทำงานเป็นปัญหาใหญ่ เลยใช้เวลากับมันมาก เครียดกับมันบ่อยแทบจะไม่มีเวลาไปพัฒนาหรือปรับปรุงหรือพัฒนาตนเองเลย ตอนนั้นลืมไปว่าจริงๆ แล้วไม่มีใครทำงานอยู่กับเราไปตลอดชีวิตและเราเองก็ไม่ได้ทำงานอยู่กับคนที่เราไม่ชอบไปตลอดชีวิตเช่นกัน แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดแบบนี้ คิดอย่างเดียวว่าวันนี้เรากับเขาจะมีปัญหากันเรื่องอะไรอีก คิดว่าเรื่องเมื่อวานมันเกิดขึ้นได้อย่างไร ใครเป็นคนผิด ทำไมเขาจึงเป็นคนแบบนั้น สุดท้ายเราก็จะจมอยู่กับปัญหา คนที่บางครั้งเคยหนีจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแล้ว ปัญหาคนเก่าหายไป แต่….ปัญหาคนใหม่ก็เกิดขึ้น ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะคิดเสียว่าปัญหาคนเหมือนกับปัญหารถชนกันบนถนนที่เราไม่ต้องไปสนใจกับมันให้มากนัก แต่เราควรจะสนใจว่าเส้นทางที่เรากำลังจะเดินไปนั้นอยู่ไกลหรือไม่ เรามีเวลาเหลืออีกนานหรือไม่ ต้องคิดว่าไม่มีใครทำงานกับเราไปตลอดชีวิตและเราเองก็ไม่ได้ทำงานกับใครไปตลอดชีวิตเช่นกัน และคิดว่าถ้าเรารับปัญหาคนอื่นไม่ได้ เราคงจะก้าวขึ้นไปในตำแหน่งหน้าที่การงานที่สูงขึ้นไปไม่ได้ เพราะยิ่งสูงปัญหาคนยิ่งมากและซับซ้อนมากขึ้น
เสียดายที่เปลี่ยนงานมากไปหน่อย ถ้าดูประวัติมนุษย์เงินเดือนบางคน จะเห็นว่าเปลี่ยนงานทุกปีๆ ละครั้งสองครั้ง ตอนที่เปลี่ยนงานก็มีเหตุผลมาสนับสนุนมากมาย เช่น เงินเดือนสูงกว่า อยู่ใกล้บ้าน เบื่อที่ทำงานเก่า งานใหม่ท้าทายกว่า อยากทำงานกับบริษัทข้ามชาติ ฯลฯ แต่เมื่อมาถามตอนนี้ว่าผลการเปลี่ยนงานบ่อยในอดีตสรุปว่าดีหรือไม่ คำตอบที่ได้ก็มีทั้งดีและไม่ดี แต่หลายคนตอบถ้าพิจารณาถึงผลระยะยาวแล้วอาจจะไม่เป็นผลดีมากนัก เพราะประสบการณ์ในแต่ละที่นั้นน้อยเกินไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะทำงานในแต่ละที่ไม่น้อยกว่า 3 ปี เพราะน่าจะเป็นเวลาที่เราได้ครบทั้งการเรียนรู้ (Learn) การทำงาน (Perform) และการพัฒนาปรับปรุงงาน (Improve) แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นอาจจะต้องขึ้นอยู่กับช่วงชีวิต เพราะบางช่วงอาจจะเปลี่ยนบ่อยเพราะตลาดกำลังโต ชีวิตกำลังรุ่ง แต่บางช่วงอาจจะต้องอยู่นาน เพราะต้องหยุดพักหายใจและสั่งสมประสบการณ์ ก่อนที่จะไต่ระดับขึ้นสู่เพดานบินที่สูงขึ้น
เสียดายที่ไม่ตั้งใจเรียนภาษาต่างประเทศ “ เสียดายภาษาอังกฤษไม่ดี “ เป็นคำพูดที่ได้ยินจากอดีตมนุษย์เงินเดือนที่ไปสัมภาษณ์งานมาใหม่ๆ ที่มักจะรู้สึกเสียดายบริษัทฝรั่งที่เสนอเงินเดือนให้สูงๆ แต่ติดที่ภาษาอังกฤษไม่กระดิกเลย เพราะไม่ได้จบ (เมือง) นอก และทำงานแต่บริษัทคนไทยจึงไม่มีโอกาสได้ใช้ภาษาอังกฤษเลย บางคนจะหันมาเอาดีในการเรียนภาษาก็ต่อเมื่อบินสูงแล้ว ซึ่งพัฒนาได้ยากแล้วเพราะมีเวลาน้อยและภารกิจทั้งเรื่องงานและเรื่องครอบครัวที่เพิ่มมากขึ้น ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ จะเรียนภาษาโดยเฉพาะภาษาอังกฤษตั้งแต่เริ่มทำงานและจะเลือกทำงานกับบริษัทต่างชาติตั้งแต่ต้น หรือไม่ก็อาจจะหาเงินไปเรียนต่อต่างประเทศ
เสียดายที่หาตัวเองเจอช้าไปหน่อย มนุษย์เงินเดือนบางคนทำงานมาเป็นสิบปีแล้ว ยังหาตัวเองไม่เจอเลยว่าเป้าหมายชีวิตของตัวเองคืออะไร จะทำงานเป็นลูกจ้างไปเรื่อยๆ จนเกษียณหรือจะออกไปทำอาชีพอิสระ ขนาดถามว่างานที่ชอบหรืออยากทำคืองานอะไรยังตอบไม่ได้เลย อย่างนี้จะก้าวหน้าในอาชีพการงานได้อย่างไรละ พูดง่ายๆ คืออดีตมนุษย์เงินเดือนหลายคนทำงานเหมือนกับพายเรืออยู่ในอ่าง วันๆ ก็ตื่นขึ้นมาไปทำงานเสร็จงานกลับบ้าน จันทร์ถึงศุกร์ทำงาน เสาร์อาทิตย์อยู่บ้าน รูปแบบชีวิตเหมือนเดิมเป็นเดือนเป็นปีบางคนเป็นสิบปี มารู้ตัวอีกทีก็ช้าไปเสียแล้ว เพื่อนๆ รุ่นเดียวกันไปไหนต่อไหนจนมองไม่เห็นหลังกันแล้ว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะวางแผนชีวิตตัวเองตั้งแต่เริ่มทำงานว่าอีกกี่ปีจะเป็นอะไร จะทำอะไร จะต้องได้อะไร และแต่ละวันแต่ละเดือน แต่ละปีควรจะทำอะไรบ้าง อย่างไร
เสียดายที่ทำงานอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานเกินไป คนบางคนไม่ได้เปลี่ยนงานบ่อย แต่ไม่เคยเปลี่ยนงานเลย ตอนที่ทำงานอยู่รู้สึกว่าเราเป็นคนดีขององค์กรที่ไม่ยอมเปลี่ยนงานไปไหนเลย แต่พอชีวิตการทำงานผ่านเลยไปก็รู้สึกเสียใจและเสียดายเหมือนกันที่ชีวิตการทำงานอยู่ในสภาพแวดล้อมเดียว สังคมเดียว คนบางคนอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานเกินไปช่วงเวลาที่กำลังรุ่งก็ไม่ยอมเปลี่ยนงาน พอจังหวะชีวิตผ่านไปก็คิดจะเปลี่ยนงาน ก็ทำได้ยากแล้ว เพราะเงินเดือนสูง อายุงานเยอะ แต่ตำแหน่งต่ำ ไปสมัครตำแหน่งที่สูงเกินไปเขาก็ไม่รับ สมัครในตำแหน่งที่เท่าเดิมก็แก่กว่าคนอื่นๆ (แถมเงินเดือนสูงอีกต่างหาก) ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะเปลี่ยนงานในจังหวะที่เหมาะสมเพื่อปรับเพดานบินให้เหมาะสมกับอายุตัวและอายุงาน โดยไม่ต้องยึดติดว่าจะต้องอยู่กับองค์กรใด องค์กรหนึ่งนานจนเกินไป
ทั้งหมดนี้ ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์เงินเดือนควรจะเชื่อและเอาแบบอย่าง แต่ก็ไม่อยากให้มนุษย์เงินเดือนมองข้ามคำว่า “ เสียดาย “ ของมนุษย์เงินเดือนรุ่นพี่ๆ หรืออดีตมนุษย์เงินเดือนไป อย่างน้อยก็น่าจะนำไปเป็นคำถามตัวเองว่าเราอยากรู้สึกเสียดายในเรื่องนั้นเรื่องนี้เหมือนรุ่นพี่ๆ หรือไม่ ถ้าไม่เราควรจะทำอย่างไรตั้งแต่วันนี้
ZenKen Truefuturegroup
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....#15 อย่าคิดว่าอะไรที่เหมือนๆกัน
คิ ด แ บ บ เสี่ยไปร์ท.....
อย่าคิดว่าอะไรที่เหมือนๆกั
จะต้องอยู่ด้วยกันได้เสมอไป
เพราะมันอาจจะกัดกันจนตายก็
ในความแตกต่าง ความไม่เหมือน
อาจเติมเต็มให้กันและกัน
อยู่ร่วมกันจนตายก็มี....!
ZenKen Truefuturegroup
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)